Anne Baba Korkmasın: Ergenin Fırtınası, Olgunlaşmanın Habercisidir
Yazan: Dr. Öğr. Üyesi Harun İsmail İncekara · 25 Temmuz 2026 · 2 dk okuma
Ergenlik genellikle krizlerle, çatışmalarla ve ani değişimlerle anılır. Ama aslında bu dönem, bir çocuğun “kendi benliğini” kurmaya çalıştığı en hassas geçiştir. Birçok aile, bu süreçteki duygusal fırtınalardan korkar. Oysa bu fırtınalar, eğer doğru yaşanabilirse, yetişkinliğin temel taşlarını oluşturur.
Peki sağlıklı bir ergen nasıl olur?
Özerk olduğunu hisseder.
Ergenin en önemli adımı, “artık ayrı bir bireyim” diyebilmesidir. Anne-babaya ya da otoriteye zaman zaman karşı çıkabiliyorsa, bu bağımsızlaşmanın ilk işaretidir. Karar almak, hata yapmak, sorumluluk üstlenmek… bunlar yetişkinliğe açılan kapılardır.
Amaç edinebilir.
Bir ergenin amacı, bazen aileye korkutucu gelebilir. “Sanatçı olacağım”, “dünyayı değiştireceğim”, “bu ülkeyi kurtaracağım” gibi büyük hedefler aslında arayışın doğallığıdır. Bu hedefler bastırıldığında, kişi yetişkin olduğunda da gerçekçi olmayan hayallerle savrulabilir. Ama desteklenirse, amaç duygusu olgunlaşır.
Sırdaş edinir.
Ergenlikte bir arkadaş, bir sırdaş bulmak hayati önem taşır. Çünkü artık aile dışında da duygusal bağ kurabilmeyi öğreniyordur. Bu, sosyal dünyanın provasıdır.
Karşı cinsle iletişim kurar, beğenilmek ister.
Fiziksel değişimlerle birlikte beğenilme arzusu güçlenir. Bu süreç, kimlik duygusunun da gelişmesidir: “Ben kimim, nasıl görülüyorum?” Sağlıklı bir ergen, bu sorunun cevabını deneyerek bulur.
Lider olur ya da bir lidere bağlanır.
Ergenlikte kişi kendi gücünü sınamak ister. Kimi gruplarda liderlik eder, kimi birine hayranlık duyar. Bu, kimliğin ve aidiyetin sınanma biçimidir.
Dünya görüşü oluşturur.
Ergen artık “ben neye inanıyorum?” sorusuna yanıt arar. Aileden aldığı değerleri sorgular, yenilerini dener. Kendi ahlak, inanç ve anlam sistemini kurmaya başlar.
Sağlıklı bir ergen, çatışan, arayan, hata yapan ergendir. Çünkü arayış, bir kimliğin doğum sancısıdır. Ve eğer bu süreç bastırılmaz, yaşanmasına izin verilirse, o genç yetişkinliğe yalnızca büyüyerek değil — kök salarak geçer.